Leestijd: 2 minuten

Soms gaat het leven over rozen en ruik je constant overal rozengeur en wordt de weg geïllumineerd door prachtige maneschijn. Vreemdelingen glimlachen zonder reden. De parkeerwachter verscheurt daadwerkelijk de bon als je net aan komt lopen en je je excuseert. Je gaat voor een vlugge boodschap en mag van de lieve kassajuffrouw het overgebleven bosje bloemen thuis in een vaas zetten voor je vrouw. Narcissen blijken als ze thuis komt ook nog eens haar favoriet. Je geniet van koffie en gebak en een omhelzing en van het moment als een omstander je vergeten pinpas terug komt brengen. Zelfs het ruisende geluid van de bladeren aan de bomen toveren een glimlach op je gezicht. Je geniet van het leven.

Maar soms is het anders. En lijken al die relatief kleine dingen nutteloos. Dan klopt het grote plaatje niet. Als je het gevoel hebt dat er iets mist en je weet eigenlijk ook precies wat, maar je kunt daar niet snel iets aan veranderen. Dan lijkt het alsof de wereld niet draait. De maan verdwijnt achter de wolken, rozen verdorren en omstanders vinden je aura te lelijk om naar te kijken. Een zwart gat omhelst je aura, waar je plezier in wordt gezogen. Dan is een omhelzing niet warm of fijn, maar gebeurt die gewoon. Dan is het moeilijk om vreugde te vinden in de kleine dingen zoals koffie of gebak. En twijfel je of je het geruis van de dorre bladeren aan de bomen van je buurman als geluidsoverlast moet melden. Het leven zit tegen.

Toch is het leven aangrijpen dan belangrijk. Even bewust stilstaan en vervolgens doorgaan met de dingen waar je mee bezig bent. Gaan waar je eerst niet ging en misschien nog wel iets verder of vreemder of onbekender. Denken in mogelijkheden en aan het moois van het leven in plaats van dat wat er mist. Gewoon poepen als je moet, koffie drinken als je daar zin in hebt, gebak eten als je je daar lekker bij voelt. Dan komt het grote plaatje vanzelf wel weer een keer. En dan zie je dat het swingen van de bladeren aan de bomen hetgeen is dat de onzichtbare wind zichtbaar maakt. Dan besef je dat net als de wind ook geluk onzichtbaar is, maar er wel vaak is. Poepen, bloemen, koffie, een omhelzing en een lieve vreemdeling zijn die bladeren aan de bomen, de dingen die je geluk zichtbaar maken.

Het is aan jou hoe je die bladeren ziet.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *