Leestijd: 2 minuten

Heb je dat ook weleens; zo’n moment in je leven dat je denkt: waar ben ik nou eigenlijk precies helemaal mee bezig joh? Als je dat weleens hebt, goed zo, dat is gezond denk ik. Als je dat niet hebt, probeer het eens.

Zo stond ik laatst voor een sportschool en dacht ik: wat is dat toch een gek fenomeen: ‘de sportschool’. En wat zijn de mensen die er komen toch ook eigenlijk gekke aanhangers van dit gekke fenomeen.

En dan heb ik het niet alleen over die spierbonken, die met hun te grote spieren en te kleine kledingstukjes door het gebouw flaneren alsof niet iedereen snapt dat dat de enige plek is waar mensen hun o zo prachtige lichaamsvormen zien omdat dat de plek is waar ze al hun vrije tijd doorbrengen.

Ik heb het ook niet over die cardiohoeren van generatie x of y die vinden dat ze vier keer in de week samen met hun telefoon en onder het genot van de nodige selfies een uurtje sportschool moeten afvinken.

Of over die net iets te oude, brildragende viezeriken met hun te korte broekjes en crème-witte handdoekjes zodat je de crème-witte vlekken niet ziet, die hun lange kantoordagen een positieve draai willen geven door even te nepfietsen of te lopendebandlopen.

Of over kwebbelende kweb die hangend op apparaten die andere vaste dinsdagavondganger lastig valt met haar verhalen over het rare speelgoed van de nieuwste baby van de buurvrouw van haar zus.

Ik heb het ook niet alleen over die lopende banden die je ook kan instellen alsof je een helling oploopt. Of fietsen die kunnen fingeren dat je een berg op fietst. Maar dan zónder helling of berg of heuvel of buiten of frisse lucht of uitzicht of zonlicht. Maar mét rubber en zweetlucht en muren en kunstlicht.

Ik heb het over niks of niemand dat te maken heeft met dit gekke fenomeen ‘de sportschool’ specifiek. Ik heb het over het geheel, geen enkele groep die betaalt om ergens bemoeilijkt te mogen bewegen uitgezonderd.

Ga hardlopen. Breng jezelf naar een bos of een park. Trek jezelf op aan een boomstronk of druk jezelf op. Zie regen als extra uitdaging en geniet van de zonneschijn als de regen achterwege is gebleven. Adem de frisse buitenlucht in en besef dat de wereld een prachtige plek is die o zo veel te bieden heeft. Leef.

Of doe dat allemaal niet.

Maar vraag jezelf op z’n minst een keer af als je in de zweetlucht van je buurman een gefingeerde berg op aan het fietsen bent: waar ben ik nou precies helemaal mee bezig joh?