Leestijd: 2 minuten

Onder rotsen van de vervolging sliep een egeltje. Het egeltje kon amper lopen. Dit omdat het egeltje geen enkele opvoeding had gehad. Het egeltje z’n moeder was namelijk geplet door de rotsen waaronder hij nu lag te slapen. Nu sliep hij daar, onder de rotsen, waar hij in tegenstelling tot zijn moeder net wel tussen kon.

Omdat het egeltje amper kon lopen – laten we het egeltje even voor het gemak Jos noemen, dan kunnen we het beestje bij de naam noemen – kon het daardoor ook niet zelf voor haar eten zorgen. In principe lag Jos daar dus te wachten op een langzame dood. Tergend langzaam. Langzamer dan de dood van zijn moeder, that’s for sure. Tenzij hij geluk zou hebben en er iemand langs zou komen die hem kon helpen.

En wellicht was Jos die geluksegel die opgemerkt zou worden. Misschien kwam er een meisje genaamd Annabel zijn richting op gefietst met een roze fiets, die niet zo heel goed kon fietsen waardoor ze viel, waardoor ze ‘m op zou merken tussen de rotsen, waarna ze geïnteresseerd zou zijn in wat er onder die rotsen gaande was en hem mee zou nemen en een nieuw leven zou schenken. Misschien had Jos geluk. Misschien was de hoop van een klein slapend egeltje genaamd Jos op een dergelijke situatie met een meisje genaamd Annabel gegrond. Misschien had Jos geluk.

Nope. Jos stierf een langzame, pijnlijke en hele eenzame dood tussen de rotsen. Later ontmoette hij zijn moeder in de hemel en toen kregen ze een fittie. Hij schold haar uit voor dikke vetzak, en zei dat het haar schuld was dat ze dood ging, omdat ze te dik was. En dat het ook haar schuld was dat hij dood ging omdat zij voor hem moest zorgen. Dat deed hij allemaal en plein public, en sommige van de toeschouwers vonden het gek dat Jos nog niet kon lopen, maar wel al zo’n bedorven woordenschat en onderbouwde mening en gevoel voor redenatie had, maar dat boeide Jos niet.

Jos had het gehad met zijn moeder en besloot bij zijn vader in te trekken die eerder al dood was gegaan aan een overdosis heroïne. Hij was toch al dood, dus een verslaving was helemaal niet het ergste wat hem kon overkomen. Samen genoten ze nog lang, high en gelukkig van hun dood in de zevende hemel.